Günün en sevdiğim saatleri bunlar

 

IMG_6441

Nerede kalmıştık? Bir şeyler anlatıyordum. Şimdi, Kadıköy’ün eski sokaklarından birinde, yaşı yaşının ben diyeyim 5, sen de 6 katı fazlası bir evin balkonunda oturmuş, bir sürü apartmanın baktığı avludaki koşuşturmaları izliyorsun. Keyiflisin. Keyifli olmayı seviyorsun, laf, kim sevmez? Defterinin sayfalarını karıştırıyorsun:

Sabahı çok sıcak geçmiş bir günün akşamı, oturmuşsun balkonda ama hava şaşırtmış, soğuk, titriyorsun, yine de içeri girmiyorsun. Garipliğin tuttu yine, belki de iyi geliyor üşümek.

Ellerimizde ne var? Uyuşukluk parmak uçlarımızda. Nasıl değişimler, nasıl uyanılan sabahların nasıl akşamları, nasıl gitmek istemeler, nasıl nasıllar.

“Kendine iyi bak”maya çalışıyorsun, geride bırakamadığını farkettiğin şeyleri artık bırakmaya çalışmadan sırtına alıp yola koyuluyorsun, böylesi daha iyi gibi. Bazen kabullenmek de iyi sanki. 

Kaç hayal kırıklığı, sayamadık, umut etmeyi de hiç bırakmadık. Çünkü öyle öğrendik, filmlerde hep öyle izledik, isteyerek inandık. Şimdi de değilse, bugün  de değilse bir gün, bir gün mutlaka.

Sardunyalarının üzerinden evdeki yastıkları havalandıran yemenili bir kadını sağdaki apartmanda, aşağıdaki çocukları, bir metrelik duvarı atlayıp toplarını almaya çalışırken bahçenin sahibi adamdan azar işiten, salıncak sırası bekleyen minikleri yandaki parkta ve bunlardan da keyif alabildiğin kendini farketmek gerekiyor bazen. Yastıkları havalandıran kadın evi süpürmeye başladı, karşı apartmanda bir boyacı pencere pervazının altına sıva çekmeye başladı, çocukların atlamaya çalıştığı duvarın üzerinde kediler geziyor şimdi.

Güneş batmak üzere.

Sigarayı da bıraktım aslında ama bazı zamanlarda canım çok istiyor, kırmıyorum kendimi. Çünkü “kendimi durduracak değilim.” Umut etmeyi bırakacak da değilim. Umut etmeyi bırakmak yaşamayı bırakmaktır aslında, tek bir şansımız var, yaşamayı bırakmayı kim neden seçsin ki? İstemeden bırakanlar var, onlar başka, onlar hep 21 yaşında.

Ağaçların üzerindeyim, kuşların uçuşunu izliyorum. Karşı sırada solda kalan apartmanın en üst katında sonradan eklendiği her halinden -beyaz plastik doğramalarından, apartmanın bitişiyle uymayan çizgilerinden, eklenti yerlerinden, tepesinin açıklığından-belli olan bir teras var, bütün apartmanda en yaşanılası yer de orası bana sorarsanız. İsteyerek yapınca bir şeyler gerçekten daha farklı oluyor sanırım.

Bütün bu karmaşa, bu gürültü ne zaman bitecek?

Karşıdaki soldan ikinci apartmanda çamaşırlar sallanıyor, çocuklar hala parkta oynuyor, ne kadar eğleniyor görünüyorlar. Ben bu arada, lafı gelmişken söyleyeyim; “çocukken ne güzel, hiç derdimiz yoktu” lara inanmam. Olmaz olur mu hiç? Her yaşın ayrı güzelliği gibi her yaşın ayrı zorlukları var. Altı yaşınızdaki halinizi düşünün istediğiniz oyuncağı alamadığınızda hüzünlenen, on bir yaşınızda ilk aşkınızı yaşadığınız heyecanları ve kavuşamama hüznünü düşünün. Saatlerdir sıra beklediğin salıncakta tam sana sıra gelmişken annenin yemek yemen için seni eve çağırması da bir hüzün değil mi aslında? Bence öyle. Bence aslında hüzünler ve mutluluklar farkettiğimizden çok daha fazlalar.

Hiç çalışasım yok, hiç bir işi bitirmeyeceğim bugün. Her şey yarım. Güneş batana kadar burada oturup insanları izleyeceğim, şu an karar verdim. Çocuk çığlıklarını bile dinleyesim var ve martıları.

Güneş karşıda sol baştan ikinci ve üçüncü apartmanın üzerinde batıyor. Ne tatlıdır akşam güneşi. Günün en sevdiğim renkleri bunlar. Kaygıları bir yana bıraktığımızda çok daha kolaylaşıyor mutlu olmak, ya da keyifli olmak.

***

Çamaşırlar toplandı, temizlik bitti, çocuklar evlerine dağıldı. Ben? Ben oturuyorum hala. Birazdan kalkıp arkadaşlarımla buluşacağım, günün yorgunluk birası için.

Güneş battı. Yarın yine doğacak.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s